![\"gglesarbrev\"](\"https:\/\/www.jaermuseet.no\/wp-content\/uploads\/sites\/2\/2016\/11\/GgLesarbrev.png\")
<\/a> <\/strong><\/p>\nAllereie p\u00e5 sin f\u00f8rste dag som leiar kalla Fossmark inn til avdelingsm\u00f8te. Han vurderte det som viktig \u00e5 bli betre kjend med dei tilsette, og samstundes f\u00e5 innsyn i arbeidsoppg\u00e5vene deira og finna ut kor dei trong rettleiing. Han slikte seg\u00a0om munnen og smilte pietistisk, flytta blikket fr\u00e5 den eine til den andre. Han nikka h\u00f8fleg til utstillingsleiaren, ei lita, energisk dame som gjorde det ho skulle med mykje energi; og til museumslektoren, ei like lita, energisk dame som ogs\u00e5 gjorde det ho skulle med mykje energi, og som dessutan strikka i pausane; samt til formidlaren, vikar som Fossmark sj\u00f8lv, men elles liten og slapp og berre interessert i Instagram. Sorry Jansen likna ikkje det minste p\u00e5 sine ber\u00f8mte fetterar, den store Gonzo Johnsen og den noko mindre Bongo Jensen. Begge hadde vore Jansens forgjengarar som formidlarar p\u00e5 Garborgsenteret.<\/p>\n
\u00abJavel,\u00bb sa Fossmark, \u00abkj\u00e6re unders\u00e5ttar. Dette er v\u00e5rt f\u00f8rste m\u00f8te, men ikkje det siste. Eg har tenkt \u00e5 vera her lenge.\u00bb<\/p>\n
Han drakk ein slurk kaffi, smatta og sa:<\/p>\n
\u00abKanskje Inger aldri blir frisk igjen? Det kan me ikkje vita noko om, nei, det kan me ikkje.\u00bb<\/p>\n
Han tok ein slurk til.<\/p>\n
\u00abFor det er ikkje opp til oss \u00e5 avgjera kor lenge ho blir sjukmeld. Nei, det er det ikkje. For korleis kunne me p\u00e5verka det? Ja, korleis?\u00bb<\/p>\n
Han sleika seg rundt munnen.<\/p>\n
\u00abMen nok om det,\u00bb smatta han. \u00abNok om Inger. Lat oss snakka om den nye situasjonen. Lat oss snakka om meg. Det er eg som er viktig n\u00e5. De har n\u00e5 f\u00e5tt meg som sjef og m\u00e5 forhalda dykk til det. Eg har f\u00e5tt dykk til stab og m\u00e5 forhalda meg til det. Dette er realitetane og dei m\u00e5 me forhalda oss til. Den st\u00f8rste forskjellen p\u00e5 meg og dykk er at eg kan avslutta arbeidsforholdet dykkar med eit tastetrykk, medan de m\u00e5 kjempa ein \u00e5relang kamp i rettsvesenet for \u00e5 f\u00e5 jobben tilbake. S\u00e5, kor var me? Jau, lat oss bli betre kjende. Eg kjenner jo litt til Gunhild og Jorunn fr\u00e5 f\u00f8r, de er greie nok, det er ingenting \u00e5 seia p\u00e5 det. Ingen grunn til \u00e5 seia dykk opp enn\u00e5. Me kan venta. Deg, Sorry, er eg mildt sagt noko meir usikker p\u00e5. Der har me ei avgjerd som ikkje kan venta. Skal du f\u00e5 halda fram i jobben som formidlar eller ikkje? Skal du ikkje f\u00e5 halda fram i jobben eller skal du? Dette er sp\u00f8rsm\u00e5la. Men har me svara? Lat oss diskutera det over ein kaffi.\u00bb<\/p>\n
Han fylte koppen.<\/p>\n
\u00abEr det nokon som har litt mj\u00f8lk eller fl\u00f8te? Til kaffien, sj\u00f8lvsagt.\u00bb<\/p>\n
\u00abMen John,\u00bb sa Jansen, som hadde lese alt om Fossmark, alle lesarbreva, avisartiklane, pornoblada, politirapportane, Facebook-statusane, etters\u00f8ktplakatane, platemeldingane, internettf\u00f8ljetongane Garborgs galningar av Gonzo Johnsen<\/em><\/a> og Garborgs galningar og diktarhjulet<\/em><\/a>; \u00abeg trudde du brukte \u00e5 ha konjakk i kaffien?\u00bb<\/p>\n \u00abJau,\u00bb brumma Fossmark, \u00abmen det er nye tider n\u00e5. Eg g\u00e5r p\u00e5 medisin.\u00bb<\/p>\n Etter avdelingsm\u00f8tet, der utstillingsleiaren og museumslektoren var blitt instruert til \u00e5 halda fram som f\u00f8r, berre litt betre, var det duka for medarbeidarsamtale mellom avdelingsdirekt\u00f8ren og formidlaren.<\/p>\n Direkt\u00f8ren, som allereie var to hovud h\u00f8gare enn formidlaren, jekka opp stolen og falda hendene. Han hadde taklampa i ryggen og kasta ein voldsom skugge over bordet.<\/p>\n \u00abN\u00e5,\u00bb sa han, \u00abs\u00e5 var det oss, d\u00e5. Deg og meg, Sorry. Endeleg. Eg har venta p\u00e5 dette tidspunktet, ja eg har nesten vatn i munnen. Fortel meg, eg har h\u00f8yrt at du er i slekt med Gonzo og Bongo; n\u00e5, korleis kan det ha seg? Du liknar jo slett ikkje p\u00e5 dei. Er du adoptert?\u00bb<\/p>\n \u00abNei.\u00bb Jansen sendte Fossmark eit iskaldt blikk. \u00abEg er berre sett saman av recessivt genmateriale. I alle kroppsdelar har eg f\u00e5tt dei svake gena. Slikt kan skje, og det blir kalla uflaks. Det er kje noko \u00e5 gjera med, med mindre ein har flaks og det har ein som har uflaks aldri.\u00bb<\/p>\n \u00abHm.\u00bb Fossmark slikka seg p\u00e5 tommelen. \u00abStemmer det at de er fetterar, du og Gonzo og Bongo? De er vel omtrent like gamle \u00f2g?\u00bb<\/p>\n \u00abJa. Bongo og Gonzo var einegga fetterar og difor temmeleg like. Eg, derimot, er toegga. Eg fekk det d\u00e5rlegaste genmaterialet fr\u00e5 begge egga.\u00bb<\/p>\n \u00abOg namnet d\u00e5, det er temmeleg merkeleg, er det kje? Sorry <\/em>d\u00e5, tenk \u00e5 heita Sorry<\/em>, du, det kan kje vera lett. Er det lett, Sorry, og er det merkeleg?\u00bb<\/p>\n \u00abMerkeleg m\u00e5 ein kunna seia at det er,\u00bb svarte Jansen; \u00abfar min, som hadde eit uv\u00f8rent forhold til talespr\u00e5k, men ikkje til skriftspr\u00e5k, fekk ein serie med kraftige nys i d\u00e5pen min. D\u00e5 han var ferdig, sa han \u00absorry\u00bb og s\u00e5g seg rundt. Dette var tilfeldigvis like etter at presten hadde spurt kva barnet skulle heita, men det visste ikkje far min, for ein h\u00f8yrer kje noko n\u00e5r ein nys.\u00bb<\/p>\n \u00abInteressant,\u00bb sa Fossmark. \u00abMen etternamnet d\u00e5? Kvifor heiter du Jansen n\u00e5r fetterane dine heitte Johnsen og Jensen?\u00bb<\/p>\n \u00abFordi,\u00bb sa Jansen, \u00abeg var i slekt med begge, og d\u00e5 kunne eg kje ha eit namn som berre var identisk med\u00a0den eine.\u00bb<\/p>\n \u00abSpennande,\u00bb sa Fossmark. \u00abMen n\u00e5,\u00bb heldt han fram, \u00aber me komne til det punktet i medarbeidarsamtala der eg skal sp\u00f8rja deg om forholdet til n\u00e6raste leiar. S\u00e5. Korleis opplever du relasjonen mellom oss?\u00bb<\/p>\n \u00abTatt i betraktning at du har teke livet av to av mine n\u00e6raste fetterar, s\u00e5 synst eg det har starta bra,\u00bb svarte Sorry Jansen \u00e6rleg.<\/p>\n \u00abN\u00e5 n\u00e5,\u00bb protesterte Fossmark, \u00abdet eine d\u00f8dsfallet er klassifisert som mystisk og eg er berre innblanda. Det er kje sikkert eg er skuldig. Og viss eg er <\/em>skuldig, s\u00e5 kan det ha vore eit uhell. Og viss det ikkje var eit uhell, s\u00e5 kan eg ha blitt forleda av uheldige omstende. Og viss eg ikkje blei forleda av uheldige omstende, men at drapet var planlagt og utf\u00f8rt p\u00e5 mest bestialske vis \u2013 for slike herlege ting kan skje \u2013 s\u00e5 kan det ha vore ei god gjerning likevel. Eg kan ha gjort det for nokon andre si skuld. Eg kan ha drepe Bongo Jensen for \u00e5 auka universets samla lukke. Har du tenkt du p\u00e5 det, Sorry, at eg kan vera utilitarist?\u00bb<\/p>\n \u00abNei.\u00bb<\/p>\n \u00abS\u00e5 ikkje ver s\u00e5 rask til \u00e5 d\u00f8mma folk!\u00bb Fossmark slo i bordet, men roa seg heldigvis like br\u00e5tt som han blei sint: \u00abKoss kan du gjera meg glad, Sorry?\u00bb<\/p>\n \u00abEg kan forlenga sjukdomsperioden til Inger Undheim.\u00bb<\/p>\n \u00abInteressant,\u00bb sa Fossmark, \u00abd\u00e5 ser det ut som me kan samarbeida. Lat oss seia det slik: S\u00e5 lenge eg har jobben som avdelingsdirekt\u00f8r, held du fram i stillinga som formidlar og er min assistent. Men ryk eg, ryk du. \u00c5 gjeva deg sparken vil bli mi siste handling som avdelingsdirekt\u00f8r. Men Sorry, fortel meg, korleis har du tenkt \u00e5 forlenga sjukdomsperioden til Inger Undheim?\u00bb<\/p>\n \u00abDet er hemmeleg.\u00bb<\/p>\n \u00ab\u00c5h\u00e5! Eg likar deg, eg likar deg. Det ser ut som me er bygd av same stoff, du og eg. Eg er rett nok av hardare stoff, men likevel. Og det er greitt, Sorry, eg skal ikkje legga meg opp i jobben din, s\u00e5 lenge du gjer som eg seier. Til slutt vil eg berre be om ei teneste.\u00bb<\/p>\n Sorry Jansen s\u00e5g sp\u00f8rjande p\u00e5 sjefen sin.<\/p>\n \u00abKunne du tenka deg \u00e5 kalla meg herre<\/em>?\u00bb<\/p>\n \u00abJa, herr John.\u00bb<\/p>\n Idet Jansen forl\u00e9t kontoret sat Fossmark og gnei seg i hendene.<\/p>\n “Hi hi hi.”<\/p>\n F\u00f8lg med i morgon! Kva skjer d\u00e5? Det f\u00e5r du vita i morgon!<\/em>\u00a0<\/strong><\/p>\n![\"img_2052svartkvitt6krymp3\"](\"https:\/\/www.jaermuseet.no\/wp-content\/uploads\/sites\/2\/2016\/11\/IMG_2052svartkvitt6krymp3.jpg\")
<\/a><\/p>\n![\"img_20161118_170117tekst\"](\"https:\/\/www.jaermuseet.no\/wp-content\/uploads\/sites\/2\/2016\/12\/IMG_20161118_170117tekst.jpg\")
<\/a><\/p>\n
\n